خردمندان پند پذير بوند 20 همان كسان كه پيمان حقّ استوار دارند و پيمان خود نمىشكنند 21 و هم آن كسان كه پيوند فرموده ى خدا را پيوسته ميدارند و از پروردگار خود بدل انديشناكاند و از شما بد ترسان 22 و كسانى كه شكيبا شدند تا سوى حقّ بيابند و نماز به پا داشتند و در نهان و آشكار ز آنچه روزىشان كرديم بخشيدند و بدى را بنيكى جلو گرفتند براىشان خانه اى نيك فرجام بود 23 كه در بهشت برين درون شوند با پدران درستكار خود و همسران و فرزندانشان و فرشتگان ز هر درى برايشان درآيند [ و گويند ] 24 خوشى و تندرستى بر شما بپاداش شكيبائى شما كه چه خوش خانه اى است سر انجام زندگى شما 25 و آن كسان كه پيمان حقّ از پس استوارى شكستند و آن را كه خدا فرمان پيوستگى داد گسستند و بهر جا كه بودند تباهكارى كنند براى آنان راندگى ز پيشگاه خدا است و خانه اى بد بهره شان شود 26 چه خدا است كه براى هر كس خواهد و بسرنوشت كرده روزى گشاده ميدارد ولى كافران بزيبائيهاى زندگى خوشدل شدند با اينكه آن ، بسراى ديگر جز كالائى كم بها نباشد بمانند يك بار بهره ز كاسه اى يا چمچه اى و ديگى . سخن مفسّرين : تبيان : قتاده گفته است : اين سوره بمدينه نازل شده - است مگر اين آيه « وَلا يَزالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُمْ بِما صَنَعُوا » 31 تا آخر كه بمكّه نازل شده است ، مجاهد گفته است : تمام بمكّه نازل شده است . و در اين سوره آيات ناسخ و منسوخ نيست و شماره ى آيات اين چهل و سه تا چهل و پنج است بواسطه ى اختلاف نظر قاريها . نيشابورى : اين سوره بمكّه نازل شده است و بعضى گفته‌اند بمدينه بوده است مگر يك آيه كه بجحفه نازل شده است ، و قتاده گفته است : بمدينه نازل شده است . و بعضى گفته‌اند بمكّه بوده است مگر اين آيه « وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا » « المر » 1 طبرى : ابن عبّاس گفته است معنى اين حروف اين است : من خدايم مىبينم ، مجاهد گفته است آغاز سوره و كلام خداوند است .